نفر اول جایزه بهترین فیلم داستانی در دومین جشنواره فیلم ایثار با تاکید بر اینکه ایثار از باورهای ما شکل می گیرد، به خبرنگار پایگاه خبری حیات گفت: ایثار و نوع دوستی به احساس خود افراد باز می گردد که در قبال دیگران چه احساسی و باوری دارد. همین الان در جامعه می بینیم که خیلی از افراد با طعنه و کنایه با خانواده ایثارگران برخورد می کنند اما از سوی دیگر هستند افرادی که قدر خانواده شهدا را می دانند و هیچ ذهنیتی در قابل خانواده آنها مخصوصا فرزندان ایثارگران ندارند.

راضیه سراجی با اشاره به فضای کنونی نوع دوستی مردم در قابل کشور و یکدیگر اذعان کرد: شاید به ظاهر مردم از هم دور باشند و چندان حس مهرورزی را در بین آنها مشاهده نکنیم، اما نباید فراموش شود که هر زمان اتفاقی رخ داده است مردم دوشادوش یکدیگر کمک کرده اند و اتحاد، انسجام، نوعدوستی و از خودگذشتگی خودشان را نشان داده اند. حتی همین جوانانی که اکنون تفاوت های بسیاری با افکار و سلایق ما دارند در اکثر مواقع خود را همراه و هم گام مردم نشان داده اند.

وی افزود: بسیاری از مدافعان حرم متولدین دهه 70 هستند که برای دفاع از آرمان هایمان به جبهه رفته اند. مدافعین حرم از دل همین جامعه پرورش یافته اند؛ پس مشخص است که ایثار در جامعه فراموش نشده و همچنان روح این واژه مقدس زنده است.

این فرزند جانباز در پاسخ به این سوال که چه کاری می توان انجام داد تا فرهنگ ایثار بیشتر در بین مردم ترویج شود؟ تشریح کرد: محیط زندگی و خانواده دو رکن اصلی در پذیرش فرهنگ ایثار است. اینکه ما در چه محیطی زندگی می کنیم و با چه دیدگاه هایی ایثار تبدیل به باورهای ما می شود بیش از هر مولفه دیگری مهم تر است.

وی ادامه داد: در این بین برنامه ها و رفتار مسئولان هم به نوبه خود جایگاه مهمی دارد. چنانکه ممکن است اتفاقاتی رخ دهد که مردم را دلسرد کند ولی باز عرق ملی نمی گذارد که مردم از هم دور شوند و هر یک پای کشور ایستادگی می کنند. من بر این باورم که به طور کلی، اگر کسی با دل و جان به چیزی باور داشته باشد مطمئنا آن را انجام خواهد داد.

میلاد شویکلو